Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ANALYSE: Jaar van de waarheid

ANALYSE: Jaar van de waarheid

07/01/2018 12:00 - Armand Snijders

President  Desi Bouterse repte tijdens zijn nieuwjaarstoespraak geen woord over de niet waargemaakte verwachtingen.

President Desi Bouterse repte tijdens zijn nieuwjaarstoespraak geen woord over de niet waargemaakte verwachtingen. Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Het voorbije jaar bracht weer niet het financieel-economisch herstel dat de regering het Surinaamse volk had beloofd. Het lukte lanti alleen met steeds weer nieuwe leningen de zaak enigszins draaiende te houden, maar de rek is eruit en de bereidheid van lokale banken en internationale instellingen keer op keer miljoenen te lenen is er nauwelijks meer. Van een drastische ombuiging van het beleid wil de regering echter nog steeds niet weten, waardoor nu al vast staat dat 2018 opnieuw een loodzwaar jaar gaat worden. De nieuwsjaarstoespraak van president Desi Bouterse gaf weinig reden tot hoop op beter.

Het gedoe rond de jaarwisseling over het niet betalen van de salarissen van het personeel van het Sint Vincentius Ziekenhuis is een klassiek voorbeeld van hoe de overheid met problemen omgaat. Directeur Manodj Hindori liet weten dat zijn instelling alleen de kerstgratificatie kon betalen omdat het Staatsziekenfonds (SZF) onvoldoende geld had overgemaakt. De regering schreeuwde vervolgens via het Nationaal Informatie Instituut (NII) moord en brand, speelde het ziekenhuis de zwartepiet toe en riep de directie op het matje. De regering betreurde het 'ten zeerste', zo stelde het NII, 'dat het Sint Vincentius Ziekenhuis de salarisbetalingsverplichting aan zijn personeel niet is nagekomen over de maand december'. Want het SZF had de bedragen 'geheel conform de declaraties' voldaan.

Wat het NII er niet bij vertelde, was dat de ziekenhuizen al maanden op betaling van andere miljoenendeclaraties wachten. Het 'op het matje'-gesprek werd een dag later door het NII omschreven als 'een vruchtbaar onderhoud' en dat daarbij 'is afgesproken, dat het ministerie (van Volksgezondheid,… red.) zich zal inspannen om het daarheen te leiden dat het ziekenhuis uiterlijk 3 januari 2018 in staat is alle financiële verplichtingen jegens zijn medewerkers over de maand december 2017 na te komen'. Hoewel het niet zo wordt gezegd, gaf het ministerie van Volksgezondheid, en dus minister Patrick Pengel, toe dat de schuld niet bij het ziekenhuis ligt, maar bij de nalatigheid van lanti. Op 3 januari was het probleem overigens nog niet opgelost, met morrende ziekenhuismedewerkers die nog altijd geen salaris hadden ontvangen tot gevolg.

Jokken toegestaan

Deze kwestie is typerend voor de wijze waarop de regering-Bouterse al jaren 'zaken' denkt te kunnen doen. Verplichtingen worden aan de lopende band niet nagekomen maar er is altijd wel een reden waarom dat niet is gebeurd. Maar het is nooit de schuld van lanti en helemaal niet omdat er domweg geen geld meer in de staatskas zit. Jokken daarover is voor politici en ambtenaren toegestaan, als het moet, aangespoord door de 'deskundigen' van het NII. En als het moet, wordt de schuld gewoon gegeven aan de organisaties of de bedrijven omdat ze hun zaakjes niet op orde zouden hebben.

Onder meer de pinarende Medische Zending heeft dat vorig jaar meerdere malen moeten ervaren. Ook de media zijn een gewild doelwit als zij voor de regering slecht en onaangenaam nieuws brengen. De kwestie rond de vele miljoenen die minister Gillmore Hoefdraad van Financiën zoekt om De Surinaamsche Bank overeind te houden, ligt eenieder nog vers in het geheugen. De kranten die dat nieuws brachten, werden voor gek verklaard. Maar uiteindelijk bleek het wel waar.

Lijken in de kast

Met nog iets meer dan twee jaar tot de verkiezingen van 2020 is het verwachtbaar dat er steeds meer onaangename zaken voor de regering naar buiten zullen gekomen. Dat kan ook niet anders, want na 7,5 jaar falend beleid, waarbij wegens gebrek aan transparantie heel veel verborgen is gebleven, zijn er binnen de overheid ongetwijfeld heel veel lijken in de kast gestopt. Dat op zich hoeft nog geen ramp te zijn, maar het een jaar geleden door Bouterse en Hoefdraad keer op keer beloofde herstel is uitgebleven. En dat zal hen door de kiezers in 2020 worden aangerekend, zeker als dat herstel er dit jaar ook niet komt.

In zijn matte nieuwjaarstoespraak trok Bouterse daarom waarschijnlijk een klein boetekleed aan. Hij sprak over niet waargemaakte verwachtingen, maar vertelde niet dat de voornaamste reden daarvan het ontbreken van gedegen beleid is en vooral de wanhopige financiële situatie waar hij het land in heeft gestort. Hij beloofde weer van alles. Weliswaar met een iets meer realistisch gehalte dan de luchtkastelen van de afgelopen jaren, maar gezien de ervaringen die het volk met deze regering heeft, is de kans zeer klein dat deze wel gerealiseerd zullen worden.

Rad voor ogen

De vraag is bovendien hoeveel waarde gehecht moet worden aan de woorden van een staatshoofd, met in zijn kielzog zijn vele ministers, die met valse beloften en het vertellen van onwaarheden het volk al ruim zeven jaar een rad voor ogen hebben gedraaid. Misschien is het Bouterse dit keer wel menens, maar dat zal hij dan zeer snel moeten bewijzen. 2018 wordt voor hem het jaar van de waarheid: als het nu niet lukt, dan moet gevreesd worden dat het in 2020 voor hem en zijn Nationale Democratische Partij echt einde verhaal is. Het volk mag dan twee keer het hoofd aan dezelfde steen hebben gestoten, het is niet zo dom om dat ook nog een derde keer te doen.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina