Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Politiek doodvonnis

COLUMN: Politiek doodvonnis

30/10/2017 14:00 - Von Zeggen

Giwani Zeggen

Giwani Zeggen  

Je moet de HVB van die twee overlopers wel iets nageven. Het is absoluut een pluspunt dat de functies van voorzitter en politiek leider niet verenigd zijn in één en dezelfde persoon. In een echte democratische politieke partij wordt de macht verdeeld, zoals je in een rechtstaat check and balances hebt. En nu maar hopen dat het niet alleen voor ‘mooi-mooi’ is gedaan.

Eigenlijk zouden alle partijen een dergelijke structuur moeten hebben. Een voorzitter die ervoor zorgt dat het organisatorisch vlot loopt en een politiek leider die, voor de periode dat hij gekozen is, binnen de ideologie de lijnen uitzet. Die kun je dan eruit zetten als hij buiten de politieke lijntjes kleurt of met slechte resultaten thuiskomt na een verkiezing. Eigenlijk zijn bijna alle voorzitters in de Surinaamse politiek geen voorzitter maar politiek leider. Alleen weigeren ze afstand te doen van de troon, bang om de macht over de partij en de leden te verliezen. Het zou wel eens hun eigen ondergang kunnen betekenen. En daarom blijven ze voorzitter én politiek leider.

Het is voor mij echter meer een teken van zwakte. Als je een echte leider bent, die luistert naar zijn achterban en tegenspraak duldt, heb je het niet nodig om angstvallig de voorzittershamer onder je oksel te bewaren en te regeren als een dictator. Want dat is toch de meeste kritiek binnen politieke partijen: de voorzitter, maar eigenlijk de politiek leider, bepaalt alles. Je kunt er kritiek op hebben dat individuen die het oneens zijn met de interne gang van zaken hun partij verlaten, maar als er een voorzitter is die absoluut geen tegenspraak duldt, is voor een vertrek ook iets te zeggen.

Bij sommige lieden gaat het duidelijk om hun eigen belang en het aantal cijfers voor de komma op hun bankrekening, maar het lijkt me niet helemaal eerlijk om alle critici die hun 'huis' verlaten onder die noemer te plaatsen. Het schort aan de interne democratie. In alle partijen. Alleen is de ene leider net iets onaantastbaarder dan de ander, waardoor het in de ene club rustiger is dan de andere.

Aan het eind van de vergadering werd er getoast door de HVB-leiding en vertegenwoordigers van de aanwezige coalitiepartners. Ik zag ze allemaal breedlachend op het podium staan. De HVB'ers omdat ze in de waan verkeren dat ze daadwerkelijk een groep zijn waar in 2020 rekening mee moet worden gehouden. Waterberg die lachte omdat de anderen lachten. Die weet vaak niet eens waarom hij doet wat hij doet. Maar de grootste lach zag ik op het gezicht van NDP-vertegenwoordiger Ramon Abrahams. Bij afwezigheid van zijn voorzitter, die met zijn ziekteverlof een goed excuus had om geen onderdeel te zijn van de poppenkast, mocht hij de honneurs waarnemen.

Dat Abrahams met een brede grijns het podium betrad, heeft ermee te maken dat ze aan de Benjaminstraat weer een streep kunnen trekken op hun plattegrond van het politieke landschap. Daar zijn ze al enige tijd mee bezig en ze krijgen er maar geen genoeg van. Zou ik ook doen, als ze zich als makke lammetjes laten leiden naar de slachtbank. Je zou denken dat de nog levenden hebben geleerd van wat hun voorgangers is overkomen. Het tegendeel blijkt echter waar te zijn.

Ze trappen stuk voor stuk, de ene na de ander, in de val die wordt uitgezet door de NDP. Combinaties, partijen uit combinaties of personen uit politieke partijen die een nieuw huis willen beginnen, allemaal ondergaan ze hetzelfde lot. Combinaties worden kapotgeslagen, waarna de losgeweekte partijen worden gedecimeerd. En verraders die hun broeders en zusters de rug toekeren worden met open armen ontvangen, waarna hen vakkundig de nek wordt omgedraaid. Er is geen ontkomen aan.

A-Combinatie is uit elkaar gespat, terwijl Seeka is weggevaagd van de politieke kaart. Hetzelfde geldt voor Nieuw Suriname, KPTI oude en Nieuwe Stijl, de PDO, de combinatie BVD-PVF en de CLO-partij. De Palu is op de zetel in Coronie na dood en voor 2020 zal de BEP geen ander lot beschoren zijn. In het geval van DOE valt nog te bezien of de kiezer ze het vergeeft. Wie in zee gaat met de NDP, tekent zijn eigen doodvonnis. Dat is tegenwoordig de grootste zekerheid in de Surinaamse politiek. In het geval van de HVB zou dat echter niet eens onverdiend zijn.

giwani@hotmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina