Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Lafaards en verraders

COLUMN: Lafaards en verraders

16/07/2017 12:00

In ‘Nahar miti Rahan’ houden journalist Stuart Rahan en kunstenaar Kurt Nahar om en om een wekelijkse tweespraak met elkaar met betrekking tot de moorden van 8 december 1982. Rahan was destijds twintig jaar en Nahar tien jaar. Vandaag schrijft Nahar.

In ‘Nahar miti Rahan’ houden journalist Stuart Rahan en kunstenaar Kurt Nahar om en om een wekelijkse tweespraak met elkaar met betrekking tot de moorden van 8 december 1982. Rahan was destijds twintig jaar en Nahar tien jaar. Vandaag schrijft Nahar.  

Aay Stuart, onze manspasidey is gekomen en helaas gegaan. Onze hedendaagse Babatu, slavenjager uit Paramaribo, Desi Bouterse, presenteerde uit zijn trofeeënkast zijn nieuwste juweel. Ja Stuart, in deze column wil ik het liever hebben over de ‘Lafaards en Verraders’ en niet over ‘Helden en Goden’.

Op 8 juli sprong het tragische geval van Desi middels de yorka supu-spreuk, Sharmila Kalidien-Mansaram uit de betoverende paarse kast. Onze Babatu was zo blij de Heilige Maagd van Oranje binnen te halen als te zijn het mooiste juweel ooit dat de meest gezochte crimineel zich kon wensen. Ja baya Stuart, wie nog meer uit de kast sprongen die avond waren Celsius Waterberg, de nieuwe havik van De Baas, Amzad Abdoel en de best dressed clown van de avond André Misiekaba.

Om bij de laatstgenoemde te beginnen. Nadat auditeur-militair Roy Elgin door het voorlezen van de strafeis een hele zachte wind had laten waaien door de rechtstaat Suriname, voelde André intussen een hete adem in zijn nek. Vandaar dat hij het die avond als een bezetene schreeuwde: "Wan winti e wai dyaso ini a kondre, suma e firi en, den ati e bari yeeeeeeehh". Aay brada Stuart, wat een vertoning daar in Para bij het dertigjarige bestaan van de boevengilde partij. Helaas vertrokken de aanhangers niet in de veel beloofde FYRA-trein vanaf Poelepantje, maar in goed gevulde bussen.

De andere verrader Amzad Abdoel had speciaal voor die avond een heleboel pepers naar binnen gewerkt. Deze walgelijke goed geoliede slijmbal met vuurspuwende ogen hitste het goed opgekomen publiek op. "Jullie moeten nog harder gaan werken, alsof wij een lui volk zijn, hou vol mensen, hou vol." Ik weet het niet hoor Stuart, maar na de afgelopen Keti Koti-viering is het volk nog erger geketend door De Baas himself. Na de strafeis blijft de baas maar schelden op de rechtstaat. De volksmilitie heeft een nieuwe codenaam en zal voortaan 'Safe the city' heten. Overal zullen de Chinezen camera's plaatsen.

Via het updated breedbandmodel van Telesur zal iedereen nu makkelijker afgeluisterd en begluurd kunnen worden. Dat gebeurde trouwens ook al in de jaren tachtig. Het mooie van dit alles is eigenlijk dat Desi niet door heeft dat hij deze keer zichzelf uitscheldt. Zo stom is hij. Normaliter kon hij de telefoon pakken en de regering naar huis sturen, je weet wel die beruchte telefooncoup van 1990. Maar zijn slappe ballen als opperbevelhebber durven dat nu niet te doen. Grappig dat Rashied Doekhie niet eerst laat onderzoeken of deze papieren wel op waarheid berusten. Andere Surinamers zijn zo betoverd uit de viering gekomen dat ze een kruistocht naar vrede zoeken.

Ja Stuart, keer de rollen even om. Waarom durven wij geen kruistocht naar gerechtigheid te beginnen? Na gerechtigheid komt automatisch de vrede. Sinds mijn jongere jaren houden de dappere mensen van de Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede twee herdenkingsdagen voor alle nabestaanden en slachtoffers die hebben geleden onder dictator Desi Delano Bouterse. De Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede is absoluut geen verrader. Zij heeft altijd gerechtigheid voor alle partijen nagestreefd met vrede als uiteindelijk doel. Dat pad gaat niet over landmijnen en boobytraps. naharahan0812@gmal.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina