Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Reactie uitgebleven

COMMENTAAR: Reactie uitgebleven

18/04/2017 12:00

COMMENTAAR: Reactie uitgebleven

Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - PRESIDENT BOUTERSE HEEFT vijftig hectare grond achter het dorp Pikin Poika gegeven aan een groep personen die zich wakaman noemt. Dit is de dorpelingen in het verkeerde keelgat geschoten, omdat het hele gebied tot hun territoir behoort, zeggen ze. De president heeft niet gezegd wie behoren tot de groep wakaman. Gangbare benamingen voor personen die op straat leven, zijn zwerver en dak- en thuislozen.

Officiële instanties hebben te doen met deze geïdentificeerde groepen. Volgens de woordenlijst van onder andere de woordenboeken Sranan-Nederlands, Nederlands-Sranan en English-Sranan, vierde herziene uitgave 2004 van de Stichting Volkslectuur Suriname, is de betekenis van zwerver: wakaman, yayoman, laster, lasra. Yayoman betekent hoerenloper, zwerver, losbol.

Lasra wil zeggen, zwerver, zwerven, schooien, slenteren. Laster: slenteren, schooien, zwerver, zwerven. Stratiman en hosselaar zijn ook vaak gebruikte termen. Van stratiman is de betekenis niet omschreven.Van Dale geeft als betekenis van hosselen: scharrelen om aan eten en geld te komen.

Het is belangrijk te weten welke categorie de president de vijftig hectare heeft toegezegd. Hij schept een gevaarlijk precedent, door de structuren op de ministeries die voor werkgelegenheid en sociale voorzieningen moeten zorgen buitenspel te zetten. Reden voor allerlei groepen, onder deze of gene benaming, om de hand op te houden voor de president.

Bovendien is niet vastgesteld of de wakaman geschikt zijn voor de landbouw en de nodige kennis en vaardigheden bezitten. Waarvan moeten zij leven als gewassen in de grond worden gestopt die pas na enige tijd vruchten afwerpen? Welke status krijgt de vijftig hectare die aan de wakaman wordt toegekend en wat gebeurt er met de wakaman als na de formele vaststelling van de grenzen blijkt dat het gebied inheems territoir is.

Het gehaal en getrek tussen inheemsen en marrons over afbakening van de grondenrechtenblijft irritant zolang het grondenrechtenvraagstuk niet is opgelost. Uitblijven van een fundamentele oplossing drijft, na andere inheemsen en marrons, nu onze landgenoten van Pikin Poika tot wanhoop. Dit is misschien de reden waarom dorpskapitein Margriet van der Bosch zich ongelukkig laat ontvallen dat er geen plek is in het dorp voor andere Surinamers.

De Surinaamse overheid doet twee zaken faliekant fout. Er wordt slecht gecommuniceerd met de bevolking ener wordt weinig of geen rekening gehouden met ondernemers die grond krijgen in het binnenland en deze verkavelen. Uitgifte van grote lappen grond aan concessionarissen die er niets mee doen en deze later tegen grof geld verkopen, is een veel voorkomend verschijnsel.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina