Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kankantrie Model

COLUMN: Kankantrie Model

20/03/2017 14:00 - Von Zeggen

COLUMN: Kankantrie Model

 

Ook ik dacht in eerste instantie: ‘Wat doet de EBS? De stroom van een ziekenhuis afsluiten? Dat is ‘not done’ en een beetje directeur stapt zelf op’. Maar als je nuchter over de zaak nadenkt, moet het wel duidelijk zijn dat ze bij de EBS precies wisten welk deel van het gebouw ze afsloten. En dat het niet ging om een vitaal deel van het ziekenhuis.

Het zal toch heus niet de eerste keer zijn dat een ziekenhuis in Suriname een achterstand heeft in de betaling aan een van de nutsbedrijven? Ik denk dat juist omdat het niet om het 'echte' ziekenhuis ging, de stroomtoevoer is afgesloten. Alleen gaven de EBS-medewerkers, bewust of onbewust, de rvc de stok die hij al een tijd zocht.

Overigens heeft minister Dodson dat bewust of onbewust bevestigd. Anders zeg je niet, nog voordat de directeur zich heeft kunnen verdedigen, voor 100 procent achter de rvc te staan. Als je ook maar het minste fatsoen door je aderen hebt stromen, wacht je eerst af wat Parmessar in zijn eigen verdediging te zeggen heeft. Misschien is de directeur wel om toestemming gevraagd om het Diakonessenhuis af te sluiten en heeft hij dat verboden. En hebben zijn medewerkers tegen zijn instructie in gehandeld. Het zou kunnen. Maar het was voor de rvc, Dodson en de NDP slechts wachten op de geringste mogelijkheid Rabin het laatste zetje van de bergwand te geven, richting de afgrond.

Er zijn directeuren die veel ergere dingen hebben gedaan en gewoon op hun post mogen blijven. Wat zeg ik, directeuren? Er zijn ministers die ondanks enorme wanprestaties niet naar huis hoeven. En zo tobben we maar voort in dit land. Je hoeft niet te vrezen voor je baan, totdat men je politiek niet meer lust. Dan heb je een groot probleem. Als je geen beleid maakt, zelf steelt of anderen laat stelen, is er niks aan de hand. Zolang je de politieke zetbazen goedgezind blijft. In Suriname is belangrijker om goede vrienden met de baas te blijven, dan te presteren om je baan te behouden. Niet je kennis, maar je kennissen bepalen te vaak je arbeidstoekomst.

Parmessar had het moeten weten. Vanaf het moment dat hem werd gevraagd om zijn parlementszetel op te geven. Dat ze hem bij de NDP via de voordeur bij het grofvuil wilden zetten. Anders kun je het niet verklaren dat ze een van de meest ervaren volksvertegenwoordigers niet in een fractie wilden, die dat qua leeftijd en ervaring wel kan gebruiken. In eerste instantie, toen hij een ambassadeurspost weigerde, dacht ik dat hij zijn partijgenoten doorhad. Maar kennelijk was de worst van een fors hoger salaris als EBS-directeur niet af te slaan. Met het resultaat van afgelopen week tot gevolg. Een roemloos einde van wat ooit begon als een mooie politieke carrière. Wat dat betreft was zijn overstap naar de EBS de kroniek van een aangekondigde politieke dood.

En zo is de deur voor het accommoderen van de volgende politieke loyalist wagenwijd opengezet. Want terwijl we allemaal zitten te discussiëren over de schorsing van Parmessar en naar het zich laat aanzien zijn ontslag, komt er uiteindelijk een nieuwe directeur. Weer een hoop geld naar de verdoemenis, want reken er maar op dat Rabin met een gouden handdruk richting pensioen gaat. En dat zijn opvolger ook met een vorstelijk salaris naar huis gaat. Elke maand, welteverstaan. En over een week? Dan zijn we het allemaal weer vergeten. Zoals we ons al lang niet meer druk maken over de vernietiging van Braamspunt. Ik noem dat het 'Kankantrie-model'. We gaan gewoon door. Er is immers niks aan de hand.-.

giwani@hotmail.com

 

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina