Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ONDERTUSSEN IN NEDERLAND

COLUMN: De Nederlandse kiezer is boos

07/03/2017 13:00 - ONDERTUSSEN IN NEDERLAND

Maurice Pahladsingh is politicus voor D66 in Nederland. Onder de noemer 'ONDERTUSSEN IN NEDERLAND' schrijft hij exclusief voor de Ware Tijd columns over de aanloop en nasleep van de Tweede Kamerverkiezingen van 2017.

Maurice Pahladsingh is politicus voor D66 in Nederland. Onder de noemer 'ONDERTUSSEN IN NEDERLAND' schrijft hij exclusief voor de Ware Tijd columns over de aanloop en nasleep van de Tweede Kamerverkiezingen van 2017. Foto: Sicco van Grieken  

“Hoort u wat u zegt?!” sprak Henk Krol bezwerend tegen interviewer Diana Matroos zondagavond tijdens het debat van lijsttrekkers, toen zij hem voor de voeten wierp dat volgens de peilingen hij geen meerderheid heeft voor zijn standpunt om de AOW-leeftijd (in Suriname AOV) terug te brengen naar 65 jaar. Natuurlijk heeft Krol volstrekt gelijk om peilingen niet tot resultaat te bestempelen, daar herinneren Brexit en Trump ons dagelijks aan. Als bovendien 70 procent van de kiezers in Nederland kort voor dé grote dag niet weet waarop te zullen stemmen, kun je slechts hopen of vrezen maar zeker niet claimen de uitslag te weten. Punt voor Krol dus.

Het deed me denken aan Diederik Samsom die in 2012 met zijn 'Nou doet u het weer' tegen Rutte de ommekeer inluidde en de PvdA in één klap terugbracht in het regeringsbankje. Hoewel we van Krol en zijn partij 50PLUS niet direct hoeven te verwachten dat hij de macht zal grijpen (Maurice, wel uitkijken met deze bewering: hoor ik wel wat ik zeg?!), geeft hij in ieder geval de essentie weer van deze verkiezingen. Los van alle inhoudelijke thema's zoals veiligheid, immigratie, zorg en werk:deze verkiezingen gaan vooral over het vertrouwen van kiezers in de politiek zelf.

Het is immers al een poosje officieel:de Nederlandse kiezer is boos. De 'witte man' was al langer boos, voelt zich door globalisering bedreigd in zijn leven: werk, zorg, kansen zijn veel minder vanzelfsprekend.De vrouw is ook boos, want er zijn te weinig vrouwen in politiek. Vandaar de oproep: 'Stem op een vrouw'. En de donkere man is nu ook boos, want voelt zich minder geaccepteerd volgens een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Voor Surinamers is na traditioneel de PvdA nu de PVV de grote favoriet.

De Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart zijn bijna zover. Een aantal van u zal zich herinneren dat ik mij kandidaat stelde namens D66. Helaas voor mij, bij de interne voorverkiezing werd ik 51ste. En de kieslijst gaat tot 50.Best of the rest ben je dan. 'Je hebt geïnvesteerd', 'Volgende keer sta jij erbij' en 'Jouw tijd komt nog' vielen mij ten deel. En natuurlijk,ala nyan ben grun bifo a lepi.

Mijn drijfveer was en is meer diversiteit binnen de gevestigde partijen. En ik maak mij zorgen over de verharding in de samenleving. Als lokaal politicus sta ik 'in de politieke loopgraven' en ervaar ik dagelijks de verharding. Niet alleen boos zijn en je afzetten, maar de schouders eronder en met elkaar oplossingen vinden. Constructieve en verbindende politiek dus.

Waar de kiezers in 2012 dachten dat Nederland linksom (PvdA) of rechtsom (VVD) zou gaan, kregen ze ze allebei:puru bruku, weri bruku. Terwijl de coalitie toen dacht aan 'Bruggen slaan' tussen de kloof van links en rechts is nu vooral de kloof tussen politiek en kiezer gegroeid. Die ontevredenheid is een vruchtbare bodem voor nieuwkomers die zich richten op specifieke thema's of niche doelgroepen, zoals 50PLUS, DENK, Artikel 1 en Forum voor Democratie. Als dat niet al voor voldoende verwarring zorgt, dan zijn er ook stemwijzers voor bijvoorbeeld huurders, jongeren, wietrokers en zelfstandigen in de bouw. De verschillen voeren de boventoon.

Surinamers kennen het maar al te goed: politieke partijen die veel uiteenlopends beloven en uiteindelijk elkaar nodig hebben om te kunnen regeren. Partijprogramma's en loyaliteit naar kiezers blijken na de verkiezingen flinterdun en leiden tot een stoelendans en getouwtrek waar niemand meer iets van begrijpt, getuige bijvoorbeeld de kwestie Sapoen en Chitan. En ondertussen groeit de kloof tussen kiezer en gekozene. Aangewakkerd door economische crisis, armoede, torenhoge inflatie, koopkrachtverlies en criminaliteit. Zou een mogelijke versnippering in Nederland tot dezelfde taferelen kunnen leiden?

Over vertrouwen in de politiek gaat het dus aan beide kanten van de oceaan. En over wie de kiezer zijn stem toevertrouwt. Velen onder u mogen 15 maart stemmen. Er zijn zelfs tal van Nederlandse Surinamers verkiesbaar. Job Cohen had het ooit eens over de 'boel bij elkaar houden'. Dat klonk mij altijd als negatief in de oren: met tegenzin en de ruggen naar elkaar. Misschien is een heleboel van elkaar houden ook wat veel gevraagd. Zeker als je boos bent. Laten we dan met elkaar een boel voor elkaar krijgen.

maurice.pahladsingh@outlook.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen